Yerba Mate

  Nazwa Yerba Mate według profesorów badających pochodzenie naparu została nadana przez jezuitów. Uzyskano ją z przekształcenia łacińskich słów – herba, co określa zioło i Mati, czyli tykwa. Tykwa niezbędna jest do parzenia zioła. Indiańskie określenie tego naparu to caa. Od wieków Yerba Mate nie ma krajowej nazwy wymyślonej przez Polaków, jaka byłaby codziennie używana, jednak większość Polaków kojarzy nazwę Yerba Mate i takiej właśnie używa na nazwanie tego produktu.
 Yerba Mate swoją popularność zyskiwało już w XVII wieku, kiedy namiejsca dorzecza popularnej rzeki Parany dotarli Jezuici. Misjonarze Jezuiccy poznali mieszkańców i stwierdzili, że ich ulubiona używką są zielone liście krzewu, które są tutaj prawie w każdym miejscu, a nazwano go w późniejszym czasie ostrokrzewem paragwajskim. Misjonarze dostrzegli także że pozytywny wpływ na organizm ma spożycie tych krzewów – łagodziło głód oraz ujmowało zmęczenie. W co niektórych sytuacjach dostrzegalne było również jaśniejsze myślenie.
 Napar Yerba Mate rozpropagowany został m. in. na rejonach Europy, zwanej Starym Kontynentem. Dokonali tego Jezuici, którzy starali się „reklamować” Yerba Mate Właściwości jako opcję rezerwową dla herbaty, która dostarczana była z Azji. To właśnie dzięki hodowli krzewów koniecznych w sporządzeniu Yerba Mate zakon Jezuitów kapitalnie funkcjonował finansowo i przez cały czas potęgującej się popularności Yerba Mate nie mieli prawa oni narzekać na brak atrybutów do przetrwania. Było to kluczowe źródło ich materialnej egzystencji.